Faktoring pełny bez regresu (faktoring właściwy): kto przejmuje ryzyko niewypłacalności

Mechanizm jest prostszy, niż sugeruje nazwa. Finansujący nie przyjmuje ryzyka na własną książkę w ciemno, tylko opiera je na ocenie konkretnego odbiorcy. Stąd kolejność kroków:

1. Zgłaszasz kontrahenta i fakturę. Weryfikujemy dokument oraz płatnika, zwykle do 2 godzin w dni robocze. Odbiorca dostaje scoring A, B lub C.
2. Powstaje limit na dłużnika. To maksymalna kwota, do której finansujący gotów jest przejąć ryzyko wobec tego konkretnego odbiorcy. Limit opiera się na jego sprawozdaniach, historii płatniczej i ocenie ubezpieczyciela należności.
3. Faktorzy licytują dyskonto w aukcji, a w ofercie wariantu pełnego mieści się już opłata del credere za przejęcie ryzyka.
4. Odbierasz zaliczkę do 90% kwoty faktury, mediana wypłaty to 19 godzin.
5. Jeżeli kontrahent nie zapłaci z powodu niewypłacalności, zaliczki nie zwracasz. Dochodzenie należności przechodzi na finansującego.

Konsekwencja limitu jest praktyczna i warto ją znać przed decyzją: to nie Ty decydujesz, którzy odbiorcy zmieszczą się w wariancie pełnym. Faktura na spółkę bez historii, w restrukturyzacji albo z licznymi wpisami do rejestrów dłużników po prostu limitu nie dostanie i pozostanie jej finansowanie z regresem. Im większa faktura, tym częściej limit staje się realnym ograniczeniem.

To najczęściej pomijany fragment umów i najczęstsze źródło rozczarowań, więc mówimy wprost: ochrona w wariancie pełnym dotyczy niewypłacalności dłużnika, a nie każdego powodu braku zapłaty.

• Spór o jakość lub zgodność dostawy. Jeśli odbiorca kwestionuje towar, zakres prac, termin albo zgodność z zamówieniem, nie mamy do czynienia z niewypłacalnością, tylko ze sporem handlowym. Del credere wtedy nie działa, a wierzytelność wraca do Ciebie.
• Potrącenia i kompensaty. Gdy kontrahent potrąca z Twojej faktury kary umowne albo własne roszczenia, kwota sporna zwykle wychodzi spod ochrony.
• Faktury spoza limitu. Część przekraczająca przyznany limit na dłużnika jest finansowana na zasadach wariantu z regresem albo wcale.
• Wady formalne faktury i wierzytelności. Faktura wystawiona niezgodnie z umową, przedawniona albo objęta zakazem cesji nie kwalifikuje się do wykupu.

Wniosek praktyczny: faktoring pełny chroni przed tym, że kontrahent nie ma pieniędzy, a nie przed tym, że nie chce zapłacić. Dlatego porządna dokumentacja odbioru prac lub dostawy ma w tym wariancie realną wartość finansową, a nie tylko porządkową. Co dzieje się krok po kroku, gdy faktura nie zostaje opłacona, opisujemy w artykule o tym, co się dzieje, gdy kontrahent nie zapłaci faktury objętej faktoringiem.

Uczciwa odpowiedź brzmi: rzadziej, niż sugeruje marketing faktorów, ale w konkretnych sytuacjach jest bezkonkurencyjny.

• Nowy kontrahent bez historii płatniczej. Nie masz danych, na których mógłbyś oprzeć ocenę, a finansujący i ubezpieczyciel je mają. Kupujesz cudzą wiedzę razem z ochroną.
• Koncentracja odbiorców. Jeśli jeden klient odpowiada za znaczącą część obrotu, jego upadłość zabiera firmę razem z nim. To klasyczny przypadek, w którym premia za ryzyko jest tania.
• Duża pojedyncza faktura, której brak zapłaty realnie zachwiałby płynnością.
• Eksport. Ocena wiarygodności zagranicznego odbiorcy i dochodzenie roszczeń za granicą są kosztowne, więc przerzucenie ich na finansującego ma sens. Szczegóły opisuje strona faktoring eksportowy.

W pozostałych przypadkach, czyli przy sprawdzonych odbiorcach płacących od lat terminowo, tańszy faktoring niepełny z regresem zwykle wygrywa rachunkiem. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby łączyć oba modele: stali klienci finansowani z regresem, nowi bez regresu. Na giełdzie decydujesz osobno o każdej fakturze. Zestawienie obu wariantów obok siebie znajdziesz na stronie faktoring pełny i niepełny, a wszystkie warianty finansowania porównuje przegląd rodzajów faktoringu. Jeśli zależy Ci na dyskrecji wobec odbiorcy, sprawdź faktoring cichy, który jednak występuje niemal wyłącznie w wariancie z regresem.