Faktoring niepełny z regresem: zasady, okres regresowy i koszt finansowania

Regres to prawo faktora do żądania zwrotu wypłaconych pieniędzy, gdy dłużnik nie ureguluje faktury. Przebieg finansowania wygląda tak:

1. Wystawiasz fakturę z odroczonym terminem i zgłaszasz ją na giełdę (PDF albo KSeF). Weryfikujemy dokument oraz kontrahenta, zwykle do 2 godzin w dni robocze.
2. Faktorzy licytują dyskonto w dół. Wybierasz najkorzystniejszą ofertę spośród kilku, a nie jedyną dostępną.
3. Odbierasz zaliczkę do 90% kwoty faktury, mediana wypłaty to 19 godzin.
4. Kontrahent płaci w swoim terminie, a Ty otrzymujesz pozostałą część pomniejszoną o dyskonto. Na tym sprawa się kończy w zdecydowanej większości transakcji.
5. Jeżeli nie zapłaci w terminie ani w okresie regresowym, faktor korzysta z regresu: zwracasz zaliczkę, wierzytelność wraca do Ciebie i sam dochodzisz jej od dłużnika.

Ważne rozróżnienie: regres nie oznacza, że faktor od razu żąda pieniędzy dzień po terminie płatności. Umowa przewiduje okres karencji (regresowy), w którym finansujący zwykle prowadzi monitoring i przypomina dłużnikowi o zapłacie.

Koszt składa się z dwóch elementów. Pierwszy to abonament planu: Mikro 149 zł miesięcznie z prowizją 1,9%, Biznes 390 zł z prowizją 1,2%, Skala 990 zł z prowizją 0,9%. Drugi to dyskonto ustalone w aukcji, w wariancie z regresem typowo 0,9 do 1,4% za 30 dni finansowania.

Na wysokość dyskonta wpływają głównie trzy rzeczy: wypłacalność i historia płatnicza dłużnika, długość finansowania (im krótszy okres do terminu, tym taniej) oraz kwota faktury. Duże faktury na renomowanych odbiorców przyciągają więcej licytujących, więc stawka spada szybciej. Koszt swojej faktury sprawdzisz przed wystawieniem w kalkulatorze faktoringu, a stawki planów opisuje cennik.

Warto pamiętać o rachunku alternatywnym: dyskonto rzędu 1% za 30 dni to koszt uwolnienia gotówki, którą inaczej odzyskasz dopiero za dwa miesiące. Jeśli ta gotówka pozwala kupić towar z rabatem za gotówkę albo przyjąć kolejne zlecenie, finansowanie zwraca się w marży, a nie tylko w wygodzie.

Uczciwie: ten wariant ma sytuacje, w których się nie sprawdza. Nie wybieraj go, gdy finansujesz fakturę na nowego kontrahenta, którego historii płatniczej nie znasz, gdy pojedyncza faktura stanowi znaczącą część miesięcznego obrotu i jej brak zachwiałby firmą, albo gdy odbiorca działa w branży z podwyższonym ryzykiem zatorów i już wcześniej płacił Ci po terminie.

W tych przypadkach premia za przejęcie ryzyka w wariancie pełnym jest po prostu tańsza niż potencjalna strata. Wiele firm łączy oba modele: stali odbiorcy finansowani z regresem, nowi bez regresu. Na giełdzie decydujesz osobno o każdej fakturze, więc nie musisz wybierać jednego modelu dla całego portfela. Zestawienie wszystkich wariantów znajdziesz na stronie rodzaje faktoringu, a porównanie dostawców w zestawieniu ranking firm faktoringowych.